Tweede team weer onderuit

In de eerste wedstrijd van de externe competitie van dit speelseizoen verloor ons tweede team kansloos met 6-0 van Scheve Toren 3. In de retourmatch van vrijdag 10 januari overkwam het team ongelukkigerwijze opnieuw hetzelfde. Weer 6-0.
De partijen van Rob Bergen en José Serrano waren al binnen een uur afgelopen. Rob werd vanaf het begin door een sterke jeugdspeler onder druk gezet met een agressieve aanval die tegelijkertijd over twee flanken liep. Rob kwam daar niet goed uit en moest al snel zijn koning omleggen. José liep in een min of meer gelijke stand tegen een vorkje aan, dat hij over het hoofd had gezien en leverde toen een stuk in tegen een pion. Dat was te veel van het goede en ook hij verloor dus al snel.
Pierre Coste was het volgende slachtoffer. Hij begon heel voortvarend, mede door foutjes van zijn tegenstander, en kwam al snel op een voorsprong van drie pionnen. Toen won de gretigheid het van zijn precisie en koos Pierre een voortzetting, die hem fataal werd. De pionnenvoorsprong verdween als sneeuw voor de zon, en toen ging er ook nog een Toren van het bord en was de partij daarna al snel bekeken. Ankie Erwich speelde dit maal aan het eerste bord met Wit tegen een tegenstandster, die bij eerdere ontmoetingen zowel Bob Kingman als Floris Vogelaar kansloos had gelaten met haar rating van 1752. Ankie kon lange tijd standhouden maar verloor in het middenspel een pion en moest na een tijdje voortploeteren uiteindelijk toch haar meerdere erkennen tegen deze ervaren en offensief spelende tegenstandster. Ze kreeg wel lof toegezwaaid voor haar degelijke tegenspel, maar dat levert toch niet eens een halfje op. Danny Lim en Floris Vogelaar waren toen nog in heftige strijd verwikkeld. Floris kwam met Zwart in een onduidelijke Dameopening na een zet of 10 met een licht positioneel nadeel uit de strijd. In judotermen zou je dat een Koka noemen. Geleidelijk aan verdwenen er ook nog eens twee pionnen achter de horizon en toen was het al Wasari. Na het afruilen van alle zware stukken bleef Floris met twee paarden achter tegen het loperpaar en nog steeds die twee minpionnen. De tegenstander gebruikte onevenredig veel tijd en had na zet 18 nog maar 24 minuten op de klok tegen Floris nog 1 uur en 5. Paarden verrichten soms wonderen mits ze goed kunnen samenwerken en al snel werd de pionnenachterstand ingelopen. Stand gelijk dus met redelijk uitzicht op remise hoewel de cohesie tussen de zwarte stukken wat te wensen overliet. Toen echter de tweede loper, die tot dat moment niks had staan te doen, kon worden geactiveerd, was dat loperpaar toch sterker dan de verbonden stoeterij. Opnieuw gingen twee pionnen verloren en toen was er geen houden meer aan. Met nog iets meer dan 7 minuten op zijn klok kon de tegenstander na 37 zetten het volle punt bijschrijven.
En toen was alleen Danny nog in de strijd. Hij had een stevige aanval opgetuigd waarbij een ondekbaar mat in twee over de h-lijn dreigde, mits hij daar maar even de tijd voor zou krijgen. Er volgde echter een geniepig schaakzetje, dat door Danny helaas over het hoofd werd gezien. Concentratieverlies, zo zei hij later. Danny speelde zijn Dame als eerste zet in de door hem opgezette matcombinatie, maar dat was een ongeldige zet. Hij stond immers schaak! En omdat hij zijn Dame had aangeraakt, moest hij ook met die Dame het schaak opheffen. Dat kostte dame verlies en daarmee ging zijn dappere partij in rook op. Lege handen voor Team 2 dus. Maar daar moet wel bij worden vermeld, dat de spelers van Scheve Toren het (opnieuw) een geflatteerde uitkomst vonden en op heel vriendelijke wijze ons een hart onder de riem staken voor de volgende rondes. Schrale troost, maar geef ons iedere week zo’n tegenstander. Die van de Scheve Toren zijn bijzonder aardige mensen, en daar speel je graag tegen, ongeacht de uitslag. Het waren zonder uitzondering dan ook leuke partijen.

Floris Vogelaar