Simultaan door Joop

Simultaanwedstrijd van de clubkampioen op 4 september 2017

Na het behalen van het kampioenschap is het traditie dat de kampioen het nieuwe seizoen start met het geven van een simultaanseance. Zo ook dit jaar.

Helaas was de belangstelling niet erg groot; er was een zevental mensen, waarvan er twee een tweede partij speelde. In totaal dus negen partijen. Door het geringe aantal tegenstanders stortte ik me overmoedig in het nodige combinatiegeweld in plaats van positioneel het leeuwendeel van de tegenstanders van het bord te zetten. Dit kwam me redelijk duur te staan, gegeven het feit dat ik drie nederlagen en één remispartij moest accepteren. Een score van 5,5 uit 9; een percentage van 61% is niet erg tevredenstellend. Positief punt is de andere kant van de medaille; op de meeste borden ontstonden leuke, ingewikkelde partijen met wederzijdse kansen.

Zo leek ik tegen Jasper in een actief stukkenspel minimaal een pion te winnen, maar ergens maakte ik toch een fout waardoor ik een stuk achter kwam. Hiermee was het doek snel gevallen.

Tegen Alex stond ik in het middenspel positioneel totaal gewonnen, maar ook hier ging ik de fout in. Door een lange combinatie uit te voeren die op het eind niet klopte kwam ik een kwaliteit achter in plaats van het beoogde stukwinst. Hierna maakte Alex de partij keurig af.

Michaël startte met zijn geliefde Caro-Cann, waarbij ik al vrij snel afweek van de gebruikelijke paden. Al rap kreeg Michaël een geduchte koningsaanval en ik moest alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. Uiteindelijk bleef er een dame/paard eindspel over met kansen voor mij op een dame-eindspel met redelijke remisekansen. Echter Michaël ging er eens voor zitten en met diverse schaakjes wist hij mijn paard te bemachtigen. Ook hier einde verhaal.

Ook de remise tegen Frans Blaauw was een leuke partij; ik stond voortdurend overwegend , maar kon een winstvariant maar niet vinden. Het ene na het andere stuk werd geruild en bij een veelbelovende aanval met de resterende stukken (dame, toren en paard) leek de zaak beslist. Maar Frans hield de stelling goed verdedigd; een verdiende remise van Frans.

Bij een volgende keer zal ik toch maar weer uit een voorzichtiger vaatje gaan tappen!

Joop Beijersbergen